اویس قرنی

نگاهی به زندگی اویس قرنی :
شيخ مفيد ميگويد: در جنگ صفّين چون حضرت در ذى قار براى اخذ بيعت نشسته بود گفت: يَأْتِيكُمْ مِنْ قِبَلِ الْكُوفَة أَلْفُ رَجُلٍ لَا يَزيدونَ رَجُلًا وَ لَا يَنْقُصُونَ رَجُلًا يُبَايِعُونِى عَلَى الْمَوْتِ. «از جانب كوفه اينك هزار مرد مى‏آيند نه يكنفر كمتر و نه يكنفر بيشتر، و همگى با من براى مردن و شهادت در راه خدا بيعت مى‏كنند».
ابن عبّاس ميگويد: من از اين كلام در وحشت افتادم و ترسيدم كه اين جماعتى كه مى‏آيند شايد كمتر باشند از اين عدد و يا بيشتر باشند و در اينصورت امر ما بر ما فاسد ميشود، و پيوسته مهموم و مغموم بودم زيرا وظيفه و شأن من اين‏ بود كه بايد قوم را سرشمارى كنم، اين غُصّه و همّ من ادامه داشت تا اوايل آن جمعيّت آمدند و من شروع نمودم به شمارش آنها، و يكايك را با دقّت شمردم نهصد و نود و نه مرد بود و ديگر آمدن آنها منقطع شد و كسى نيامد. با خود گفتم: إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ، على چه انگيزه‏اى داشت كه اينطور بگويد و واقع نشود؟
در اين ميان كه در حيرت و تفكّر غوطه ميخوردم ناگهان مردى را ديدم كه از دور به سمت ما مى‏آيد. آمد تا نزديك شد ديديم مردى است پياده، و بر تنش قبائى است پشمينه، و با اوست شمشير او و سپر او و ظرف كوچك چرمينه. يكسر بسوى أمير المؤمنين عليه السّلام رفت و گفت: امْدُدْ يَدَكَ ابَايِعْكَ. «دستت را جلو بياور تا با تو بيعت كنم».

ادامه مطلب: اویس قرنی