جلوه های ولایت اهل بیت علیهم السلام در سلوک الی الله

جلوه اول ولایت در سلوک، توسل به حضرات معصومین علیهم السلام است و این از جمله عواملی است که هیچ سالکی از آغاز سیر تا پایان، از آن بی نیاز نیست. زیرا ایشان واسطه های فیوضات الهی هستند.
علامه طباطبایی فرموده است: « اکثر افرادی که موفق به نفی خواطر شده و توانسته اند ذهن خود را پاک و صاف نموده و از خواطر مصفا کنند و بالاخره سلطان معرفت برای آنها طلوع نموده است، در یکی از دو حال بوده است: اول در حین تلاوت قرآن مجید و التفات به خواننده آن که چه کسی در حقیقت قاری قرآن است و آن وقت بر آنان منکشف میشده است که قاری قرآن، خداست جل جلاله. دوم از راه توسل به حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام. زیرا آن حضرت را برای دفع حجاب و موانع طریق نسبت به سالکین راه خدا، عنایتی عظیم است.»

ادامه مطلب: جلوه های ولایت اهل بیت علیهم السلام در سلوک الی الله

ناکامی ها و مصایب در نگرش دینی

هر مصیبت دو بعد دارد:

یکی جنبه سختی که به انسان میرسد و دیگر جنبه انتصاب آن به خداوند حکیم که با این مصیبت میخواهد آدمی را به مرتبه ای بالاتر ارتقا دهد. البته در صورت پایداری و موفقیت و انجام وظیفه اش در قبال آن مصیبت. « مَا أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَ مَن يُؤْمِن بِاللَّهِ يَهدِ قَلْبَهُ وَ اللَّهُ بِكلُ‏ِّ شىَ‏ْءٍ عَلِيم » (تغابن/11)

«هيچ مصيبتى رخ نمى‏ دهد مگر به اذن خدا! و هر كس به خدا ايمان آورد، خداوند قلبش را هدايت مى ‏كند و خدا به هر چيز داناست!»

ادامه مطلب: ناکامی ها و مصایب در نگرش دینی

ادب

علامه طباطبایی میفرماید: « ادب، هیاتی زیبا و پسندیده است که طبع وسلیقه چنین سزاوار میداند که هر عمل مشروعی بر طبق آن هیات واقع شود. به عبارت دیگر، ادب عبارت است از ظرافت و زیبایی عمل. عمل وقتی زیباست که اولا مشروع و ثانیا اختیاری باشد.»

با توجه به این سخن روشن میشود که اخلاق، به ملکات و حالات روح ارتباط دارد. ولی آداب، به هیات های زیبایی مربوط است که اعمال انسان به آن متصف میگردد. بنابراین، آداب، نوعا همان مستحباتی است که در اعمال گوناگون عبادی، فردی و اجتماعی از جانب اولیای دین علیهم السلام وارد شده است. البته گاهی در روایات، ادب به معنای وسیع تری از انجام مستحبات به کار رفته است.
امام علی علیه السلام: « افضل الادب ان یقف الانسان عند حده و لا یتعدی قدره » ( غررالحکم، روایت 3241)

ادامه مطلب: ادب

مراقبه، ریشه همه سعادت ها

علامه حسن زاده آملی میگوید:
یکی از فرمایشات ایشان (علامه طباطبایی) که بارها به زبان می آوردند این است که تخم همه سعادت ها مراقبت است. مراقبت یعنی کشیک نفس کشیدن. بچه آنقدر مراقبت نمیخواهد که نفس میخواهد. خوب بچه را میدانید که تا پدر و مادر از او غافل شوند، از نردبان بالا میرود، به آتش دست میزند. همه اینها برای او ضرر دارد. باید کشیک این بچه را بکشند تا مبادا حادثه ای برایش رخ دهد. وضع و حال نفس از بچه شدیدتر است و باید عقل بیشتر ناظر حال او باشد. باری فرمود: تخم سعادت، مراقبت است.

ادامه مطلب: مراقبه، ریشه همه سعادت ها