آرزو

حدیث آرزو :
1) أخسر النّاس صفقة رجل أخلق يديه في آماله و لم يساعده الأيّام على أمنيّته فخرج من الدّنيا بغير زاد و قدم على اللَّه تعالى بغير حجّة.
زيانكارترين مردم آن كس است كه كه عمرى بآرزو گذارند و روزگار وى را بمنظور نرساند و از دنيا بى‏توشه برون رود و در پيشگاه خداوند دليلى نداشته باشد.
2) أخوف ما أخاف على أمّتي الهوى و طول الأمل.
بر امت خويش بيش از هر چيز از هوس و آرزوى دراز بيم دارم.
3) أربع خصال من الشّقاء: جمود العين و قساوة القلب و بعد الأمل و حبّ البقاء.
چهار چيز نشان بدبختى است خشكى چشم و سختى دل و آرزوى دراز و حب بقا (بيش از حد لزوم)
4) إنّ آدم قبل أن يصيب الذّنب كان أجله بين عينيه و أمله خلفه فلمّا أصاب الذّنب جعل اللَّه تعالى أمله بين عينيه و أجله خلفه فلا يزال يؤمّل حتّى يموت.
آدم پيش از آنكه مرتكب گناه شود مرگش جلو چشمش و آرزويش پشت سرش بود و همين كه مرتكب گناه شد خداوند آرزوى او را جلو چشمش و مرگش را پشت سرش قرار داد بدين جهت پيوسته آرزو ميكند تا بميرد.
5) إيّاكم و التّسويف و طول الأمل فإنّه كان سببا لهلاك الامم.
از اهمال و طول امل بپرهيزيد كه موجب هلاكت اقوام است.
6) ستّة أشياء تحبط الأعمال:
الإشتغال بعيوب الخلق، و قسوة القلب، و حبّ الدّنيا، و قلّة الحياء، و طول الأمل، و ظالم لا ينتهي.
شش چيز است كه اعمال خوب را نابود ميكند، اشتغال به عيب خلايق، سنگدلى و دنياپرستى و بى‏شرمى و درازى آرزو و ستم‏گرى كه بس نكند.
7) الكيّس من دان نفسه و عمل لما بعد الموت و العاجز من اتّبع نفسه هواها و تمنّى على اللَّه الأماني.
هوشيار آن است كه بر خويش مسلط است و براى پس از مرگ عمل كند و ناتوان آنست كه هوسهاى خويش را تبعيت كند و از خدا آرزوهاى بسيار دارد.
8) من تأنّى أدرك ما تمنّى.
هر كه صبورى كند به آرزوى خويش برسد.
9) من أراد السّلامة فليحفظ ما جرى به لسانه و ليخرس ما انطوى عليه جنانه و ليحسن عمله و ليقصّر أمله.
هر كه سلامت خواهد مراقب گفتار خويش باشد و از آنچه در دل دارد چيزى بزبان نيارد عمل نيك كند و آرزو كوتاه دارد.
10) نجاء أوّل هذه الامّة باليقين و الزّهد و يهلك آخرها بالبخل و الأمل.
متقدمان اين امت بيقين و زهد نجات يابند و متأخرانش به بخل و آرزو هلاك شوند.
11) يهرم ابن آدم و يبقى معه اثنتان الحرص و الأمل.
فرزند آدم پير مى‏شود و دو چيز با وى ميماند حرص و آرزو.
منبع : نهج الفصاحه

عقل در کلام امام صادق علیه السلام

1) اسحاق بن عمار گويد: امام صادق عليه السلام فرمود: هر كه عاقل است دين دارد و كسى كه دين دارد ببهشت ميرود. (پس هر كه عاقل است ببهشت ميرود).

ادامه مطلب: عقل در کلام امام صادق علیه السلام

آبرو در کلام حضرت رسول

1 ) أربى الرّبا شتم الأعراض و أشدّ الشّتم الهجاء و الرّاوية أحد الشّاتمين.
بدترين رباها ناسزائى است كه در باره عرض كسان گويند و سخت ترين ناسزاها هجو است و كسى كه هجا را نقل كند يكى از ناسزا گويان است.
2 ) أهون الرّبا كالّذي ينكح أمّه و إنّ أربى الرّبا استطالة المرء في عرض أخيه.
آسانترين رباها چنانست كه كسى با مادر خود زنا كند و بدترين رباها آنست كه مرد در باره عرض برادر دينى خود زبان درازى كند.
3 ) ذبّوا عن أعراضكم بأموالكم.
با اموالتان از آبرويتان دفاع كنيد.
4 ) الرّبا ثلاثة و سبعون بابا أيسرها مثل أن ينكح الرّجل أمّه و إنّ أربى الرّبا عرض الرّجل المسلم.
ربا هفتاد و سه قسم است و آسانتر از همه چنانست كه كسى با مادر خود زنا كند و بدتر از همه رباها تجاوز بآبروى مسلمان است.
5 ) كلّ المسلم على المسلم حرام: ماله و عرضه و دمه، حسب امرئ من الشّرّ أن يحقّر أخاه المسلم.
همه چيز مسلمان، از مال و آبرو و خونش بر مسلمان حرامست، براى مرد همين شر بس كه برادر مسلمان خويش را تحقير كند.
6 ) كلّ معروف صدقة و ما أنفق المسلم من نفقة على نفسه و أهله كتب له بها صدقة و ما وقى به المرء المسلم عرضه كتب له به صدقة.
هر كار نيكى صدقه است و هر چه مسلمان بر خويش و كسان خويش خرج كند در قبال آن براى او صدقه‏اى نويسند و هر چه مسلمان بوسيله آن آبروى خويش محفوظ دارد در قبال آن برايش صدقه‏اى نويسند.
7 ) لمّا عرج لي ربّي عزّ و جلّ مررت بقوم لهم أظفار من نحاس يخمّشون وجوههم و صدورهم فقلت: من هؤلاء يا جبريل؟ قال: هؤلاء الّذين يأكلون لحوم النّاس و يقعون في أعراضهم.
وقتى پروردگارم عز و جل مرا بالا برد بقومى گذشتم كه ناخن‏هاى مسين داشتند و صورت و سينه خويش ميخراشيدند گفتم اى جبرئيل اين‏ها كيانند گفت اينان آن كسانند كه گوشت مردم مى خورند و از عرضشان سخن كنند.
منبع : نهج الفصاحه

مرگ در حدیث نبوی

1) استحيوا من اللَّه حقّ الحياء من استحيى من اللَّه حقّ الحياء فليحفظ الرّأس و ما وعى و ليحفظ البطن و ما حوى و ليذكر الموت و البلاء و من أراد الآخرة ترك زينة الحياة الدّنيا فمن فعل ذلك فقد استحيا من اللَّه حقّ الحياء.
از خداوند چنان كه شايسته است شرم كنيد، هر كه از خدا چنان كه شايد شرم كند سر و اعضاى آن را از گناه نگهدارد و شكم و متعلقات آن را از ناروا حفظ كند و مرگ و بلا را بخاطر داشته باشد و هر كه نعيم آن جهان را خواهد زينت اين جهان را ترك كند و هر كه چنين كند از خدا چنان كه بايد شرم كرده است.
2) أصلحوا دنياكم و اعملوا لآخرتكم كأنّكم تموتون غدا.

ادامه مطلب: مرگ در حدیث نبوی