نجوای توبه کاران - 2

شرح فراز اول مناجات التائبین:

الهی البستنی الخطایا ثوب مذلتی
توبه:
انسانها معمولا در غفلتند.امام علی علیه السلام فرمودند:« الناس نیام فاذا ماتوا انتبهوا»(1) ( مردم در خوابند؛ پس وقتی که مردند متنبه میشوند ) اگر میبینیم که دروغ، حیله، چشم و هم چشمی، پیروی از انواع مد لباس و مو، تجملات، بد اخلاقی ها و بی هدفی ها در میان نوع بشر امری عادی محسوب میشود، به دلیل این است که آدمی در غفلت است. در این میان هستند کسانی که غفلتشان تا لحظه مرگ ادامه دارد و لحظه مرگ، لحظه بیداری آنان است. و برخی نیز هستند که قبل از مرگ بیدار میشوند، آگاه میشوند، میفهمند که از کجا آمده اند و به کجا آمده اند و چرا آمده اند و به کجا خواهند رفت. از این حالت بیداری تعبیر به حالت « یقظه » میشود و معنای لغوی یقظه هم همان بیداری است.

ادامه مطلب: نجوای توبه کاران - 2

داستانی تکان دهنده در مورد آثار معنوی بد مشاجره

مشاجره ها و نزاع ها، نور باطن را خاموش میکند. بسیاری از بی حالی ها و عدم نشاط ها به جهت مشاجرات و درگیری های لفظی است. کم منزلی داریم که درآن پرخاش و تندی نباشد! روزی چندتا پرخاش باشد، برکات را از منزل میبرد. حتی اگر حق هم با تو بود ، در امور جزیی وشخصی مشاجره نکن ، چون کدورت می آورد.
مرحوم علامه جعفری از صاحب دلی نقل کرد:
در موضوعی که گمان میکردم حق با من است ،داشتم با همسرم مشاجره میکردم؛ ناگهان صورت باطنی غضبم را نشانم دادند ! بسیار کریه وزشت بود! آن صورت نزدیکم آمد و گفت : ای کثیف! ساکت شو!
همین که متنبه شدم فورا دست همسرم را بوسیدم و عذرخواهی کردم!
استاد فاطمی نیا

نجوای توبه کاران - 1

برای برقراری ارتباط با خداوند متعال و قرب به او، راههای زیادی وجود دارد؛ مانند اقامه نماز، قرائت قرآن و ... یکی از این راهها که بسیار مورد تاکید قرار گرفته است، دعا و مناجات است. در روایتی آمده است که :" الدعاء مخ العباده " یعنی دعا، جوهره و اصل عبادت است. همانگونه که در سخن گفتن و برخورد با اشخاص مختلف، شان آنها را مورد توجه قرار میدهیم، در دعا نیز بایستی بدانیم که در مقابل چه وجودی قرار گرفته ایم و با چه موجود با عظمتی سخن میگوییم. عدم توجه به این مطلب، احیانا باعث بی ادبی و جسارت هایی به ساحت قدس حضرت حق جل عزه خواهد شد.

ادامه مطلب: نجوای توبه کاران - 1

انواع مصیبت ها

انسان در عالم دنیا، گریزی از مواجه شدن و رسیدن به مصیبت، کاستی، درد و رنج ندارد. زیرا اقتضای این عالم، تضادها و محدودیت هایی است که چنین حوادثی را به دنبال خواهد داشت و همین امر، منشا آزمایش ها و امتحان های الهی از بندگان خویش است.
وَ لَنَبْلُوَنَّكُم بِشىَ‏ْءٍ مِّنَ الخوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَ الْأَنفُسِ وَ الثَّمَرَاتِ وَ بَشِّرِ الصَّابرينَ*الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ (بقره/155 و 156)
در یک تقسیم بندی کلی، مصیبت هایی که به انسان وارد میشود، در دو قسم قرار میگیرند:
اول) مصیبت هایی که نتیجه اعمال انسان است.
ظَهَرَ الْفَسَادُ فىِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِى النَّاسِ لِيُذِيقَهُم بَعْضَ الَّذِى عَمِلُواْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُون (روم/41)
وَ مَا أَصَبَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكمُ‏ْ وَ يَعْفُواْ عَن كَثِير (شوری/30)
از آیات فوق استفاده میشود که اولا ظهور اینگونه مصایب از جانب خداوند، لطفی بر بشر است تا تنبه یافته و توبه کند. ثانیا لطف پروردگار اقتضا میکند که آثار تمامی گناهان را بر اعمال مترتب نکند.
وَ لَوْ يُؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَكَ عَلَيها مِن دَابَّةٍ وَ لَاكِن يُؤَخِّرُهُمْ إِلىَ أَجَلٍ مُّسَمًّى فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا يَسْتَاخِرُونَ سَاعَةً وَ لَا يَسْتَقْدِمُون (نحل/61)

ادامه مطلب: انواع مصیبت ها