آسمان های هفت گانه

در قرآن کریم میخوانیم:
هُوَ الَّذِى خَلَقَ لَكُم مَّا فىِ الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَى إِلىَ السَّمَاءِ فَسَوَّئهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَ هُوَ بِكلُ‏ِّ شىَ‏ْءٍ عَلِيم (بقره/29).
در اینکه منظور از هفت آسمان چیست، فرموده اند:
كلمه" سماء" در لغت به معنى طرف بالا است، و اين مفهوم جامعى است كه مصداقهاى مختلفى دارد، لذا مى ‏بينيم در قرآن در موارد گوناگونى به كار رفته است:
1- گاهى به" جهت بالا" در قسمت مجاور زمين اطلاق شده، چنان كه مى‏ فرمايد:
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِي السَّماءِ« آيا نديدى خداوند چگونه مثل زده است گفتار پاك را به درخت پاكيزه‏اى كه ريشه‏اش ثابت و شاخه‏اش در آسمان است»(ابراهيم- 24).
2- گاه به منطقه‏ اى دورتر از سطح زمين (محل ابرها) اطلاق شده، چنان كه مى ‏خوانيم: وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً:« ما از آسمان آب پر بركتى نازل كرديم»(سوره ق آيه 9).

ادامه مطلب: آسمان های هفت گانه

دوازده پيمان خدا با يهود

آیت الله مکارم در تفسیر نمونه ج 1 ص 246 ذیل تفسیر آیه 40 سوره بقره: « يَابَنىِ إِسْرَ ءِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتىِ‏َ الَّتىِ أَنْعَمْتُ عَلَيْكمُ‏ْ وَ أَوْفُواْ بِعَهْدِى أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَ إِيَّاىَ فَارْهَبُون »، مینویسند:
آن گونه كه از آيات قرآن استفاده مى ‏شود اين پيمان همان پرستش خداوند يگانه، نيكى به پدر و مادر، بستگان، يتيمان، و مستمندان، و خوشرفتارى با مردم، بر پا داشتن نماز، اداى زكات، دورى از اذيت و آزار، و خونريزى بوده است.
شاهد اين سخن آيه 83 و 84 همين سوره است:
« وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ لا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ ذِي الْقُرْبى‏ وَ الْيَتامى‏ وَ الْمَساكِينِ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ ... وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ لا تَسْفِكُونَ دِماءَكُمْ وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَكُمْ مِنْ دِيارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ ».
در حقيقت اين دو آيه اشاره به ده پيمان مختلف است كه خدا از يهود گرفته بود، و با ضميمه كردن آيه 12 سوره مائده « وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ ...
وَ قالَ اللَّهُ إِنِّي مَعَكُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاةَ وَ آتَيْتُمُ الزَّكاةَ وَ آمَنْتُمْ بِرُسُلِي وَ عَزَّرْتُمُوهُمْ ...» كه دو پيمان ديگر دائر به ايمان به انبياء و تقويت آنان از آن استفاده مى ‏شود، روشن مى ‏گردد كه آنها در برابر آن نعمت هاى بزرگ الهى  تعهدهاى فراوانى كرده بودند و به آنها وعده داده شده بود، كه اگر به اينها وفادار بمانيد در باغهايى از بهشت جاى خواهيد گرفت كه نهرها از زير قصرها و درختانش جارى است (لَأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ) اما متاسفانه آنها سر انجام همه اين پيمانها را زير پا گذاردند كه هنوز هم به پيمان شكنى خويش ادامه ميدهند، در نتيجه پراكنده و در بدر شدند و تا اين پيمان‏شكني ها ادامه دارد، اين وضع نيز ادامه خواهد يافت، و اگر مى ‏بينيم چند روزى در پناه ديگران سر و صدايى دارند هرگز دليل بر پيروزيشان نيست، و ما به خوبى مى ‏بينيم روزى را كه فرزندان غيور اسلام، دور از گرايشهاى نژادى و قومى تنها در سايه قرآن بپاخيزند و به اين سر و صداها خاتمه دهند.

فلسفه تحریم گوشت های حرام

در تفسیر نمونه ج 1 ذیل آیه 173 سوره بقره : « إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنزِيرِ وَ مَا أُهِلَّ بِهِ لِغَير اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَير بَاغٍ وَ لَا عَادٍ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيم» آمده است:
بدون شك غذاهايى كه در آيه فوق تحريم شده همچون سائر محرمات الهى فلسفه خاصى دارد و با توجه كامل به وضع جسم و جان انسان با تمام ويژگي هايش تشريع شده است، در روايات اسلامى نيز زيانهاى هر يك مشروحا آمده، و پيشرفت هاى علمى بشر پرده از روى آن برداشته است.
مثلا در كتاب كافى پيرامون گوشت مردار از امام صادق علیه السلام چنين مى ‏خوانيم:
« اما الميتة فانه لم ينل منها احد الا ضعف بدنه، و ذهبت قوته، و انقطع نسله و لا يموت آكل الميتة الا فجاة »

ادامه مطلب: فلسفه تحریم گوشت های حرام

اهميت صله رحم در اسلام‏

در تفسیر نمونه ذیل آبه شریفه الَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فىِ الْأَرْضِ أُوْلَئكَ هُمُ الْخَاسِرُون (بقره/27) میخوانیم:
گرچه آيه فوق از احترام به همه پيوندهاى الهى سخن مى‏ گفت، ولى بدون شك پيوند خويشاوندى يك مصداق روشن آن است.
اسلام نسبت به صله رحم و كمك و حمايت و محبت نسبت به خويشاوندان اهميت فوق العاده ‏اى قائل شده است و قطع رحم و بريدن رابطه از خويشان و بستگان را شديدا نهى كرده است.
اهميت صله رحم تا آنجا است كه پيامبر اسلام صلی الله علیه و آله وسلم مى ‏فرمايد:
صلة الرحم تعمر الديار و تزيد فى الاعمار و ان كان اهلها غير اخيار:
" پيوند با خويشاوندان شهرها را آباد مى ‏سازد، و بر عمرها مى ‏افزايد هر چند انجام دهندگان آن از نيكان هم نباشند"(1)

ادامه مطلب: اهميت صله رحم در اسلام‏